"My Inner Voice".

 Je vol afhankelijk weten van de genade. Tegelijk je vrij en soeverein weten.  Het volgen van "My Inner Voice" brengt deze twee wegen samen. Het is niet de oude kreet van de "Jesus people"  : "Eén weg... Jezus!" Véél meer : Zijn èn mijn weg.  En het is géén weg van "Hosanna". Integendeel. Het is de "Kruisweg" gaan dagdagelijks. Zonder morren, zonder klagen.... Misschien wèl de verzuchting : " Mijn God, mijn God waarom hebt Gij mij verlaten?" Dan vallen de twee wegen samen. En dan kan de Genade gaan stromen. De weg is vrij gemaakt. De twee wegen zijn vrij elkaar te ontmoeten.  Nog anders misschien : Overgave èn Genade. In de grootste "godverlatenheid" de Genade ervaren....Of : door en in de "godverlatenheid"... God ervaren!! "Uw wil geschiede". 

 

Nogmaals.....💥  

 

 Beetje "uiterlijk vertoon"  is het ook niet he. Plechtige toon, vroom gebaar, ogen ten hemel of "nederig" neergeslagen. Er zijn zèlfs mensen die daar doorheen prikken..laat staan je weet wel🙄 Laat maar door dringen de laatste 2 regels.  Sommigen vrezen wel eens het digitale tijdperk. Niet ten onrechte. Het is een gemene manier om mensen te scheiden. En je mist iets heel wezenlijks in de ontmoeting met de ander. Wat versterkt lijkt te worden of uitvergroot op een merkwaardige wijze is de onoprechtheid of zo. Soms kan je bij iemand zo het gevoel hebben : jij praat mooi maar klopt het wel met je "innerlijk" of probeer je me om de tuin te leiden? Digitaal lijken zulke figuren zich niet te kunnen verbergen. Alsof het "onzuivere" vergroot wordt, versterkt wordt. Misschien heeft het iets van doen met "soort zoekt soort"? . Twee zijn meer dan één....?? En het kleinste spatje op de lens valt in het oog?? Bij dat laatste mag je hopen dat het in...