" Kleine potjes hebben grote oren". "Thuis" of wat het was klonk dat regelmatig. Merkwaardig dat ik daar opeens vandaag aan moet denken. "Thuis" waren het vast geen hoogstaande opmerkingen die ik niet mocht horen. Het had altijd iets achterbaks en er zat iets achter wat voor geen meter deugde...
Wie zal dat betalen??
Al een poos heb ik hetzelfde misselijkmakende gevoel in mijn maag als toen. Zo'n sfeertje van wij weten iets wat jij niet mag weten. En dat is altijd kleinerend want het ging over "kleine potjes"...
Ai ai, lege wijn-of watervaten.
Nù zou ik reageren met de venijnige opmerking : Holle vaten klinken het hardst. Tja... 🤣 Oud en wijs geworden.
Probleem met preken is dat je wel zèlf het voorbeeld moet zijn . Niet het voorbeeld moet (willen) geven want dan bevindt de "kanselredenaar" zich op zeer glad ijs. Nee beste zondags-preker je moet zelf zijn waarover je spreekt anders kan je maar beter het zwijgen ertoe doen. Vermoedelijk zal het erg stil worden in de kerk wanneer geleerd is pas dàn te (s)preken wanneer "Ik ben" .... mijn mooie praatjes. Ook de "nieuwe stijl" prekers, juist zij die zich zo (ver) nieuw (end) bezig wanen. 😊 Oei oei.... Het heeft àlles maar dan ook àlles van doen met het "Ken uzelve"... Dè boodschap van onze zo geliefde Johannes de Doper... Maar die werd al snel een koppie kleiner gemaakt... Is het vandaag veel anders? Ook Gandhi werd vermoord. Zo doen wij dat... En het zwijgen opleggen aan iemand kan op vele manieren. Deze maniertjes kennen we ook maar al te goed. Bijvoorbeeld door leugens, draaierijen, roddel en achterklap. Vermoorden gaat niet altijd met de k...
" Wie ben ik, Wat doe ik en waarom eigenlijk ??? Het is gemakkelijker deze dagen de hele dag naar radio en TV te luisteren en te kijken, onze mening volop te spuien, onze zorgen te uiten, te oordelen en te veroordelen wel of niet terecht... dan orde op eigen zaken te stellen. Daar waar ik iets zou kùnnen doen doe ik het meestal niet, zeker niet in tijden als deze. Liever speculeren en ons angst aan laten jagen.... Wie dit in de smiezen krijgt ziet de "afleidingsmanoeuvre". Met beide handen grijpen we het aan in plaats van onszelf bij de kladden te pakken. Het kwaad misleidt ALTIJD. Het zal altijd trachten de aandacht van zichzelf af te leiden om zo greep proberen te krijgen op wie en wat hij wil...In het groot is dat zo maar ook in het "klein" wanneer je hier überhaupt dit woordje "klein" durft te gebruiken. Zolang we gefascineerd blijven door wat zich afspeelt elders "zien" we niet. Door afstand te nemen, niet in emoties te schiete...
Reacties