"My Inner Voice".

 In een paar woorden mijn leven : "De wereld" begreep ik beter èn omgekeerd dan dat ik mijn christelijke broeders en zusters begreep en omgekeerd. Het is zoals het is. Het was zoals het was. Stof tot nadenken.

 "Van uitstel komt afstel" zegt men wel.  Een drama wanneer dat afgedwongen wordt door dat we te lang gewacht hebben. Zelfs Boeddha bedacht dat de tijd eens voorbij is. Dàn wacht de eeuwigheid. Maar daar kunnen we niet inhalen wat we hier op aarde hadden moeten doen. Zo vaak heb ik de laatste jaren het gevoel dat het besef van aardse eindigheid zo goed als verdwenen is bij veel mensen.  Betekent dat misschien dat toch ook de eeuwigheid voor ons niet echt een realiteit is? Leven we toch nog veel te veel in "onwerkelijkheden"?  Maar weer een nachtje slapen. Ik kan het met mijn gewone verstand niet meer bij elkaar breien. En het geeft me een onrustig gevoel maar méér nog diepe treurnis.  Het enige dat rest...  Hij glimlacht... altijd. 

En dit is een mysterie. Nee, het gaat niet om de vreugde in vernietiging, verraad, ondergang. Het geheim is de ware Vreugde te behouden ten tijde van "ondergang". Dat heeft denk ik van doen met "stabiliteit". Dit heeft óók van doen met onze "energievoorziening".  Laat ik de energie aftappen doordat ik meega in de "neergang"? Of vind ik de ware stille, diepe Vreugde en daarmee de toegang tot een onuitputtelijke en eeuwige Bron van innerlijke Kracht en energie??! 

Voor alle goedbedoelende "wijsneuzen" die "zorgelijk" misschien fijn gaan interpreteren wat ik met ieder plaatje wil zeggen. Eenzaamheid, herinneringen,  agressie,  hoogmoed.  Misschien wel eindigend met krankzinnigheid.  Druk druk vannacht want hier slapen ze mee in. Dat is een heilige plicht. Lekker met het hoofd op het kussen.  Druk vanwege de plaatjes en druk vanwege deze tekst.  ☀️  Slaap zacht vannacht lieve vreemdelingen!  Ik zorg graag voor werk.  Wat een ander doet hoef ik niet te doen al wijst dit zinnetje wel  echt serieus op een vorm van krankzinnigheid. Gelukkig zullen de meeste "wijsneuzen" daar toch overheen lezen.  Ik heb vannacht maar één vraag wanneer ik aan de voeten van de Meester zit.  "Meester vertel me : is dit alles oud of nieuw karma??"  Mijn glimlachende oude Meester...  ☀️ 

Een verhaaltje over Rudolf Steiner moet ik altijd om grinniken en ik denk altijd weer : "Goed zo Herr Dr, die zat". Herr Dr Steiner was ergens uitgenodigd om te komen eten. Nou dat was me wat. Daar zou ik ook beetje zenuwachtig van worden. Gezellig keuvelen aan tafel. Waarschijnlijk in de gezelligheid, dan ontglipt je wel eens iets zeker wanneer je een goede beurt wilt maken... hoe dan ook Herr Dr Steiner vernam dat de gastheer en gastvrouw gewoonlijk bij het eten een glaasje wijn dronken. Maar ja ze wisten dat Herr Dr tegen alcohol was. Dus ja, zo vertelden ze dat ze vanwege zijn bezoek de wijnfles maar verstopt hadden in de stortbak van het toilet. (Dat doen sommige mensen die geen raad weten met hun geheime voorraad👀). Ja ja "af en toe een glaasje  bij het eten 🎶🎶  Een onverwachte reactie van de kant van Herr Dr Steiner. Hij ging naar het toilet, pakte een handdoek en zei binnenkomend met die fles wijn in z'n handen : "Zo, doe nou effe gewoon zeg. Ik wist ...